خاندان عصمت (ع) › حضرت علی اکبر(ع)
ای خدا ای خدا پسرم می رود
ای خدا ای خدا پسرم می رود
نور چشم ترم اکبرم می رود
کودکان من همگی گریان
زینب آورده آینه قرآن
علیِ اکبر علیِ اکبر
نونهال دلم تشنه پژمرده است
دور لبهای او بین ترک خورده است
نبود در تن طاقتم دیگر
حیف از این دسته گل که شود پرپر
پسرم آمدم دیده واکن ببین
اینقدر پیش من پا مکش بر زمین
سخنی گو با پدر پیرت
بشکند دستی که زده تیرت
بسته بر من دگر راه چاره شده
دفتر عمر من پاره پاره شده
قلب من از غم ولوله می کند
دشمن استاده هلهله می کند
ترسم از داغ تو جان دهد پیش ما
عمه ات غرقه خون گر ببیند ترا
پسرم بر خیز پدرت تنهاست
اینکه می گرید مادرم زهراست