خاندان عصمت (ع) › حضرت علی اکبر(ع)
اکبرم لباتو وا کن باز بابا رو صدا کن
اکبرم لباتو وا کن باز بابا رو صدا کن
جون خواهرت رقیه یه بار دیگه نیگام کن
فصل درده و خزونه دور لبهات پر خونه
پاشو ای مؤذن من وقت گفتن اذونه
شدم از زندگی خسته مادرم اینجا نشسته
اکبرم شبیه مادر سینه و پهلوت شکسته
خونش رو زمین دویده سینه اش ودشمن دریده
وقت جون دادن نیگا کن پاشو رو زمین کشیده
داداش اکبر (2) داداش این چه وقت خوابه
پاشو از جا حال ما بین از غمت زار و خرابه
داداشم اگه نباشی دشمنا به ما می خندند
تا ما رو بی تو می بینند دست عمه رو می بندند
داداشم اگه نباشی دردامون چاره نداره
زخمی می شه صورت من دو تا گوشم می شه پاره