چهارده معصوم (ع) › حضرت فاطمه (س) › قبل از شهادت
اگر چه هر شب و هر روز گریه شد کارم
اگر چه هر شب و هر روز گریه شد کارم
خدا گواست علی بر تو اشک می بارم
هزار بار اگر بشکنند دست
مرا
دمی ز یاری تو دست بر نمی دارم
حدیث سینه و مسمار اگر چه مخفی ماند
هزار زخم نگفته به سینه ام دارم
به ناله های شب و اشک غربتم سوگند
من آن نیم که علی را غریب بگذارم
علی به چاه برَد درد خویش و من هر شب
کنم نگاه به ماه و، سرشک می بارم
مرا به جای حمایت، جواب رد دادند
خدا گواست ز اهل مدینه بیزارم
حقیقتی است که چون می روم به نزد پدر
بوَد نشانه ی غصب فدک به رخسارم
مرا نه داغ پسر، غصه های مولا کشت
اگر چه بر در خانه زدند بسیارم
میان آن همه دشمن کسی نشد «میثم»
به غیر محسن ششماهه ام دگر یارم