خاندان عصمت (ع) › حضرت قاسم(ع)
فریاد که شد غرقه به خون پیکر قاسم
فریاد که شد غرقه به خون پیکر قاسم
فواره زند خون جبین از سر قاسم
گل نسترنم وای، یتیم حسنم وای(2)
صد پاره ز شمشیر جفا یاس حسن شد
پیراهن نازک زره قاسم من شد
گل نسترنم وای، یتیم حسنم وای(2)
افسوس که کشتند یتیم حسنم را
چیدند به شمشیر، گل یاسمنم را
گل نسترنم وای، یتیم حسنم وای(2)
افسوس که قرآن حسن نقش زمین شد
رنگین رخ نورانی اش از خون جبین شد
گل نسترنم وای، یتیم حسنم وای(2)
حق حسن از
نیزه و شمشیر ادا شد
در حجله ی خون قاسم او تشنه فدا شد
گل نسترنم وای، یتیم حسنم وای(2)
داماد نگردیده در آغوش اجل بود
خون دهنش بر لب خشکیده عسل بود
گل نسترنم وای، یتیم حسنم وای(2)
ای اهل حرم، اهل حرم، لاله بیارید
بر پیکر صد پاره ی قاسم بگذارید
گل نسترنم وای، یتیم حسنم وای(2)