خاندان عصمت (ع) › حضرت قاسم(ع)
ای گشته زره بر تن تو پیرهن تو
ای گشته زره بر تن تو پیرهن تو
یا حضرت قاسم یا حضرت قاسم
پامال شد از سمّ ستوران، بدن تو
یا حضرت قاسم(2)
قرآن حسن، آیه ی ایثار حسینی
بگرفته به کف، جان و خریدار حسینی
از کودکی خویش گرفتار حسینی
افسوس که صدپاره شد از تیغ تن تو
پامال شد از سمّ ستوران، بدن تو
یا حضرت قاسم(2)
ای خورده عسل از دم شمشیر شهادت
ای یافته در مکتب ایثار، ولادت
با آنکه بود در نفست روح عبادت
لبریز ز خوناب گلو شد دهن تو
پامال شد از سمّ ستوران، بدن تو
یا حضرت قاسم(2)
افسوس که چون لاله، ز تیغت همه چیدند
افسوس! که پهلوی تو، با نیزه، دریدند
افسوس! که بر کشتن تو تیغ کشیدند
افسوس! که افتاد خزان، در چمن تو
پامال شد از سمّ ستوران، بدن تو
یا حضرت قاسم(2)
ای کرده عمو مثل پدر، گریه برایت
ای گفته عمو جان عمویت به فدایت
ای حجله گه شادی تو، بزم عزایت
ای خلعت شادی تو، بر تن، کفن تو
پامال شد از سمّ ستوران، بدن تو
یا حضرت قاسم(2)
یک کشته ی صدپاره تن و این همه قاتل
بر بسمل خونین حسن، ناله کن ای دل
و ا... بوَد بهر عمو داغ تو مشکل
مثل جگر پاک حسن شد بدن تو
پامال شد از سمّ ستوران، بدن تو
یا حضرت قاسم(2)
سخت است عمو، جسم تو صدچاک ببیند
رخسار دل آرای تو، بر خاک ببیند
آغشته به خون، این بدن پاک ببیند
مانده است سخن بر لب شکّرشکن تو
پامال شد از سمّ ستوران، بدن تو
یا حضرت قاسم(2)