خاندان عصمت (ع) › حضرت قاسم(ع)
ای بی زره سرباز در خون آرمیده
ای بی زره سرباز در خون آرمیده
کی پیکر پاک تو را در خون کشیده؟
گل باغ حسن بگو با من سخن
قاسم شهیدم(2)
من از امام مجتبی، شرمنده هستم
اینگونه دست و پا مزن، بر روی دستم
یاس گلگون شده غرقه در خون شده
قاسم شهیدم(2)
با چشم خود، در موج خون، کردم نگاهت
دیدم که خاک حجله گه، شد قتلگاهت
گشته پاره تنت مثل پیراهنت
قاسم شهیدم(2)
تو ماهی و زخمت به تن مثل ستاره
مانند اکبر، پیکرت شد پاره پاره
عمویت فدایت بگریم برایت
قاسم شهیدم(2)
اهل حرم! قاسم فدا، در راه دین شد
قرآن پاره پاره ام، نقش زمین شد
زخم تو مشکلم داغ تو بر دلم
قاسم شهیدم(2)
زخم تنت را شویم از اشک دو دیده
جان عمو از ماتمت بر لب رسیده
پیکرت را برم در بر اکبرم
قاسم شهیدم(2)