خاندان عصمت (ع) › حضرت قاسم(ع)
من لاله ای از آل هاشمم
من لاله ای از آل هاشمم
من یتیم مجتبی قاسمم
غم ربوده صبر و تابم ، تشنه ی یک قطره آبم
من گلم اما گرفتند ، با سم مرکب گلابم
ای عموجان ای حسین جان
ای عمو جان دلم بی تو تنگ است
نقل دامادی من ز سنگ است
یابن زهرا کن نگاهم ، دیدنی شد قتلگاهم
شد ز قطره قطره خونم ، لاله باران حجله گاهم
ای عموجان ای حسین جان
جان دادن من دارد تماشا
زیر دست و پا زنم دست و پا
من اگر بابا ندارم ، گر خزانی شد بهارم
آرزو دارم عموجان ، تا بپایت سر گذارم
ای عموجان ای حسین جان
قاسم افتاده از پشت فرس
ای مسیحا ندارم من نفس
هم گلی بی باغبانم ، هم شکسته استخوانم
غیر سنگ و تیر و نیزه ، کس نمی گیرد نشانم
ای عموجان ای حسین جان