یاران › حر بن یزید ریاحی(ره)
من هستم عبد و تویی مولا، من هستم عاصی تو
من هستم عبد و تویی مولا، من هستم عاصی تویی آقا
وا کن آغوش ای گل زهرا، مزن دست رد حر رسیده
قسم به خلق نکویت، قسم به هر تار مویت
به قدر کافی ز رویت، ببین حر خجالت کشیده
بیا و جون رقیه ات بین ما آقا کن وساطت
بجان تو که بیشتر از تو می کشم از زینب خجالت
خوب می دونم که دلش رو شکوندم
خواب و از چشم ششماهه پروندم
حالا سرمو رو پاهات کشوندم
یا حسین ببخش عزیز زهرا(3)
شرمنده از مادرت هستم، راه آب و من به روت بستم
الهی که بشکنه دستم، نفهمیدم آقا چکردم
اما حالا من پشیمونم، پیش تو سر در گریبونم
نذر راهت می کنم جونم، سراپا همه غرق دردم
می شم آزاد از دو عالم من اگر در دامت نشینم
بذار تا زودتر بمیرم داغ تنهایی ات را
نبینم
شدم اسیر و گرفتار خالت
جا بده من و زیر پر و بالت
داد می زنم آقا خونم حلالت
یا حسین ببخش عزیز زهرا(3)