یاران › حر بن یزید ریاحی(ره)
اگر چه دست من باشد به پای دامنت آقا
اگر چه دست من باشد به پای دامنت آقا
ندارم راه برگشتن نه روی دیدنت آقا
منی که بسته ام راهت، کوبتر بچه هایت را
چسازم تا جدا گردد، سرم در پیش پای تو
دل از خود کنده ام آقا برایت رزمنده ام آقا
زتو شرمنده ام آقا
شکست بغض گلوم آقا می ریزه آبروم آقا
نیاوردی به روم آقا
حسین جانم حسین جانم(4)
سرم پائین دلم لرزون نگاهم خیس و بارونی
به درد دل نیازی نیست ز چشمام حرفو می خونی
می ترسم آخر کارت، به روی نیزه ها باشه
می ترسم خواهرت زینب، اسیر کربلا باشه
نمی بستم اگر راهت نمی رفت تا فلک آهت
نبود خونین رخ ماهت
تو پاکی و من آلوده گدا من کار تو جوده
همش تقصیر من بوده
حسین جانم حسین جانم(4)