یاران › حر بن یزید ریاحی(ره)
منکه شرمنده ی احسان توام
منکه شرمنده ی احسان توام
من سر افکنده و مهمان توام
تو امید همه ای ، تو گل فاطمه ای
یا حسین یا ثار الله(3)
منکه اول بتو ره را بستم
من دل زینب و طفلان خستم
آمدم عذر گناه
، درگهت را به پناه
تو کریمی تو بزرگی تو امام
کن قبولم که شدم بر تو غلام
خاک راهت به سرم ، بپذیرم به کرم
ایکه بسیار بود تقصیرم
آمدم دامن لطفت گیرم
قابلم گردانی ، شومت قربانی