یاران › مسلم بن عقیل(ع)
سر برده ام از عشقت بر دامن تنهایی
سر برده ام از عشقت بر دامن
تنهایی
دردم چو ز مهجوری است کارم شده شیدایی
تو بین رهی و من در آخر این راهم
من بی کسم اما تو با قافله می آیی
بر خون تو می باشد کوفه ز جفا تشنه
ایستاده همه با تیر از بهر پذیرایی
اینجا نبود جایت از نیمه ی ره بر گرد
اینجا همه گلچینند ای لاله ی زهرایی
ای نور دل حیدر بنما نظری بر من
مسلم سر قربانگه گردیده تماشایی
پس وعده ی ما باشد دروازه ی شهر شام
من منتظرت هستم تا بر سر من آیی