یاران › مسلم بن عقیل(ع)
بنالم در کوچه با دل خسته
بنالم در کوچه با دل خسته
دو دستم با ریسمان شده بسته
ندارم دیگر به سینه نفس
حسین جان نام تو بردم و بس
بود رخسار تو ماه تمامم
کشیده عشق تو بر سر بامم
کنم در هر کوچه راز و نیاز
بخوانم با دست بسته نماز
بگو با زینب که کوفه دورنگ است
به دست این کوفیان همه سنگ است
اگر آیی جمله صف بزنند
به اشک چشم تو کف بزنند
مخوان قرآن روی نیزه حسین جان
که سنگ آید بر سر تو چو باران
تماشائی می شوی بخدا
حسین جانم سوی کوفه میا
شود روی ماه طفل تو نیلی
کجا دارد غنچه طاقت سیلی
میاور نه مرگ او ز پی است
ببین کوفه پر ز کعب نی است