یاران › مسلم بن عقیل(ع)
کوچه ها تاریک وسرده خالی از یه دونه مرده
کوچه ها تاریک و سرده خالی از یه دونه مرده
یه سفیر تک و تنها توی کوچه ها می گرده
شبیه ابر بهاری از چشاش بارون می باره
گاهی وقتا از غریبی روی دیوار سر می ذاره
زانوشو بغل گرفته در فغان و شور و شینه
غم و غصه های اون مرد غم اطفال حسینه
غصه دار و بیقراره میگه باناله هماره
علی اصغر و نیاری حرمله در
انتظاره
ای پسرعم غریبم ایکه بر دلم امیری
یه روزی تو شهر کوفه زینبت میاد اسیری
یه روزی میاد که شهر و کوفیا آذین می بندن
می کنن هلهله با هم به غم زینب می خندن