یاران › مسلم بن عقیل(ع)
سنگ کوفی از مهمان می کند پذیرایی
سنگ کوفی از مهمان می کند پذیرایی
دار کوفه را شستم من زاشک تنهایی
من روی دارم ، غمی ندارم
سیدی حسین جانم
گاهی سر بازار و گه تکیه به دیوارم
عشق یوسف زهرا می کشد سر دارم
دست من بسته ، لعل من پر خون
سیدی حسین جانم
آمد از فراق تو جان میهمان بر لب
ریسمان به دست من بوسه می زند امشب
روی دارم من ، با رخی گلگون
سیدی حسین جانم
می زند مرا آتش اشک دیده طفلان
کوفیان همه خواب و مسلم شده سرگردان
ای فدای طفلانت شود جسم و جان طفلانم
مظلوم حسین جانم