یاران › مسلم بن عقیل(ع)
مردم اینجا نامردن ، به اشک زینب می خندند
کوفه میا کوفه میا حسین (3)
مردم اینجا نامردن ، به اشک زینب می خندند
با هلهله با چنگ و دف ، به دور زینب می گردند
غریب و بی کس و زارم ، نیگا کن بر روی دارم
تا وقتی که نفس دارم ، ز تو دست بر نمی دارم
اینجا پرِ حیله و ننگه ، زندگیشون فقط جنگه
توی دست بچه هاشون ، پر خاکستر و سنگه
دلی پر از کینه دارن ، بغضی از مدینه دارن
مرد توشون پیدا نمی شه ، دشمنی دیرینه دارن
به غم و غصه اسیرم ، تویی مولا و امیرم
به روی دار الاماره ، نگاه کن دارم می میرم
آقا اینجا قحط آبه ، دلم از عطش کبابه
میا کوفه حسین جان ، کشتنت اینجا ثوابه
رو عهدشون
پا می ذارن ، با خدا کاری ندارن
قول دادن به بچه هاشون ، براشون گوشواره میارن
اینا بی عشق و احساسند ، قاتل غنچه و یاسند
دلشون از علی خونه ، پی چشمای عباسند