یاران › مسلم بن عقیل(ع)
ای روح و روان من ای بهتر ز جان من
ای روح و روان من ای بهتر ز جان من یابن الزهرا
امید عالمین یابن الزهرا
کوفه میا حسین یابن الزهرا
از من ای صبا ببر سوی دلبر این خبر با آه و درد
از نیمه ی ره دگر کن از این سفر حذر مولا برگرد
پر گشته کوفه از سوز آهم
دار الاماره شد قربانگاهم
نایبت خون خدا شد غریبانه فدا
شد سرم از تیغ کین با لب تشنه جدا
غیرت با ختند در ستم پرداختند
پیکرم از بام
قصر بر زمین انداختند
در غربت غمم فزون که در بین خاک و خون افتادم من
ای خونم حلال تو آخر بی وصال تو جان دادم من
از داغ عشق تو مضطر گشته
پروانه ات ببین بی سر گشته
دشمنان پیوسته اند عهد خود بشکسته اند
از جفا با ریسمان پای من بسته اند
کوفیان بی وفا پیکرم را از جفا
می کشانند هر طرف روی خاک کوچه ها