یاران › مسلم بن عقیل(ع)
من و بی آشنایی ، کوفه و بی وفایی
من و بی آشنایی ، کوفه و بی وفایی
ز تو شرمنده هستم ، که نوشتم بیایی
برا پیشواز تو شمشیر می سازند
کعب نیّ و کمون و تیر می سازند
توی کوفه برا دستای زینب
غل و زنجبر می سازند
سر دارالعماره ، چشم من
پر ستاره
آخر کوچه گردی ، اشهد پای داره
مردم کوفه از داغ تو شادند
تیغ کین بر گلوی من نهادند
همه اینجا به دختر بچه هاشون
قول گوشواره دادند
ببار ای اشک دیده ، هلال غم دمیده
نوحه می خونه زهرا ، که محرم رسیده
سر زانو سر روح الامین است
دل آئینه ها زار و غمیتن است
دل مهدی زهرا غصه دارِ
دل ام ابنین است
دلم آروم نداره ، شد محرم دوباره
پیش اشکای چشمام ، آسمون کم میاره
همه جا بانگ چاووش حسینه
دلا از غصه مدهوش حسینه
همه عالم ز سوز آه زینب
سیاپوش حسینه