پندیات کم گوی و بجز مصلحت خویش مگوی رباعی ریتم یکدست کم گوی و بجز مصلحت خویش مگویوز هر چه نپرسدت کسی پیش مگویگوش تو دو دادند و زبان تو یکییعنی که دو بشنو و یکی بیش مگو حالت اجرا کپی متن اشتراکگذاری ذخیره یادداشت شاعر ناشناس منبع بایگانی اشعار مشابه بسا کسا که ز تقوی به عرش سیر کندچون غنچه اگر چه آبرویم بروددنیا به کسی خط امانی نسبردبا علم اگر عمل برابر گرددبی پرده نظر به کعبه ی راز کنید شعر قبلی شعر بعدی