پندیات چون غنچه اگر چه آبرویم برود رباعی چون غنچه اگر چه آبرویم بروداز دست دل بهانه جویمیا ایتها النفس تمنا دارمکاری نکنی که آبرویم برود حالت اجرا کپی متن اشتراکگذاری ذخیره یادداشت شاعر ناشناس منبع بایگانی اشعار مشابه بسا کسا که ز تقوی به عرش سیر کندکم گوی و بجز مصلحت خویش مگویدنیا به کسی خط امانی نسبردبا علم اگر عمل برابر گرددبی پرده نظر به کعبه ی راز کنید شعر قبلی شعر بعدی