سرزمین › مکه
ای محفل عاشقان بیدار
ای محفل عاشقان بیدار
ای سنگ نشان کوی دلدار
افسوس که با دو چشم خونبار
من از تو جدا شوم دگر بار
ای بیت خدا، خدا نگهدار
افتاده به سینه ام شراره
با گریه کنم به تو نظاره
چون از تو جدا شوم دوباره
باشد به دلم امید دیدار
ای بیت خدا، خدا نگهدار
ای زادگه علیّ اعلی
ای
آب تو کوثر تولّی
ای داده به سینه ام تجلّی
از نور جمال حضرت یار
ای بیت خدا، خدا نگهدار
ای کوه صفا چه با صفایی
ای مروه تو جانِ جانِ مایی
مانده به دلم غم جدایی
دارم به دو دیده اشک بسیار
ای بیت خدا، خدا نگهدار
وقتی که در این حرم رسیدم
پرونده ی جرم خویش دیدم
خجلت ز خدای خود کشیدم
گفتم حرم و منِ گنهکار؟
ای بیت خدا، خدا نگهدار
ناگاه به گوش جان شنیدم
کای عبد ز خویش نا امیدم
بر معصیتت قلم کشیدم
تو عبدی و من خدای غفّار
ای بیت خدا، خدا نگهدار
من عاشق رکن و مستجارم
اینجاست علی علی شعارم
با زادگه علی است کارم
رخسار نهاده ام به دیوار
ای بیت خدا، خدا نگهدار
گفتم که در این حرم نشینم
تا یوسف فاطمه ببینم
از باغ رخش گلی بچینم
دردا که نشد سعادتم یار
ای بیت خدا، خدا نگهدار
اینجا همه بود سوز و دردم
دل سوخت ز ناله های سردم
بر حال حسین گریه کردم
جاری شده اشک من به رخسار
ای بیت خدا، خدا نگهدار
ای کعبه چرا عزیز زهرا
شد از تو جدا غریب و تنها
بنهاد شبانه سر به صحرا
تنها و غریب و بی کس و یار
ای بیت خدا، خدا نگهدار
افسوس که چاره ای ندارم
باید بروم سوی دیارم
من «میثمم» و امیدوارم
بخشی گنهم ز لطف بسیار
ای بیت خدا، خدا نگهدار