سرزمین › نجف اشرف
یا علی عبد شرمسار توأم
یا علی عبد شرمسار توأم
هر که ام زائر مزار توأم
آنچه یک عمر آرزو کردم
در حریمت به دست آوردم
جنت من دیار توست علی
کعبه ی من مزار توست علی
گر نهند آفتاب را به کفم
نیست مانند سایه ی نجفم
سالها دُر ز دیدگان سفتم
همه ی عمر یا علی گفتم
سنگ بودم که گوهرم کردند
زائر قبر حیدرم کردند
یا علی یا علی گنه کارم
روز محشر فقط تو را دارم
تو حیات من و ممات منی
حج من صوم من صلات منی
جنت من به خاک، تربت توست
اشک چشمم نثار غربت توست
به تجلای تو درخشیدم
با ولای تو شیر نوشیدم
شیر من کوثر ولای تو بود
ذکر لالائیم ثنای تو بود
تا زبان را به حرف بگشادم
پدرم داد یا علی یادم
تا که طفلی دو ساله گردیدم
تاب برخواستن به خود دیدم
شاد، بابا ز نوش خندم کرد
یا علی گفت تا بلندم
کرد