سرزمین › نجف اشرف
ای نجف ای مزار پاک علی
ای
نجف ای مزار پاک علی
ای وجود تو گشته خاک علی
ای سرشت من و سرشت همه
ای بهشت من و بهشت همه
ای تراب ابوتراب ، نجف
شهر زیبای آفتاب ، نجف
از وطن رو به این در آوردم
مهر آل پیمبر آوردم
ای ولیّ خدا سلام علی
حجت کبریا سلام علی
خاک ذریه ی بتولم کن
روسیاهم ، بدم ، قبولم کن
گر چه یک عمر زیر دین توأم
هر که ام عاشق حسین توأم
زائر درگه شما هستم
زائر ار نیستم گدا هستم
تو کریمی منم گدات علی
به امیدی زدم صدات علی
عشق مولی الموالیم باشد
هستیم دست خالیم باشد
دست، خالی و بار سنگین است
کُلّ سرمایه ی گدا این است
تو که در هر دلی بود حرمت
تو که قاتل خجل شد از کرمت
کی زنی دست رد به سینه ی ما
ای تولای تو سفینه ی ما
کیست جان رسول غیر از تو
کیست زوج بتول غیر از تو
کیست غیر از تو جان پیغمبر
کیست جز تو کَننده ی خیبر
آنکه بازوی نفس، بست تویی
انکه در کعبه بت شکست تویی
کیست مقصود کعبه غیر از تو
کیست مولود کعبه غیر از تو
کیست غیر از تو ای ولی خدا
رهبر خلق و همنشین گدا
فاتح بدر و افتخار حنین
پدر زینبین ، ابوالحسنین
به نماز و دعای نیمه شبت
به مناجات و اشک و تاب و تبت
به اذان شب شهادت تو
به خلوص تو و عبادت تو
به نوای دل شکسته ی تو
به جبین به خون نشسته ی تو
به صدای دعا و زمزمه ات
به حسین و حسن به فاطمه ات
حال کز مرحمت رهم دادی
جای در پرتو مهم دادی
وقت مردن بیا به دیدارم
به خدا من فقط تو را دارم
«میثمم» خاک راه میثم تو
قطره ای اوفتاده در یم تو