سرزمین › قبرستان بقیع
من گوشه ای از خاک خوش بوی بهشتم
من گوشه ای از خاک خوش بوی بهشتم
من قبله گاه بنده ی نیکو سرشتم
من وارث نجوای عطر و درد و داغم
من تربت زهرای بی شمع و چراغم
خاکم ولیکن فخر بر افلاک دارم
من چار یوسف
در دل این خاک دارم
در منزلت داری مأوایی رفیعم
من راز دار مرتضایم ، من بقیعیم
دیدم که تابوت و بدن با هم یکی بود
با تیر دون تیر و کفن با هم یکی بود
جسم عزیزی در دل شب ، آری آری
دنبال مادر بود زینب ، آری آری
یکشب به روی شانه ها تابوت دیدم
آه و فغان تا عالم لاهوت دیدم
شیر خدا سر در گریبان داشت آنشب
بر غربتش شام غریبان داشت آنشب
من ماندم و زهرای دست و سینه خسته
من ماندم و یک مادر پهلو شکسته
دیدم که دارد در بدن با خود نشانه
از ضرب دست دشمن و از تازیانه