سرزمین › قبرستان بقیع
اشکم به رخ خونم به دل آهم به سینه است
اشکم به رخ خونم به دل آهم به سینه است
ای زائرین ای زائرین اینجا مدینه است
اینجا بقیع و جمله ی دلها کباب است
اینجا چراغش روزها هم آفتاب است
می سوزد از غم شیعه تا فردای محشر
این قبر بابا باشد و کو قبر دختر
اینجا شرف از قدر بر افلاک دارد
در هر وجب صد خاطره این خاک دارد
اینجا که بر دیوار او سر می گذارند
سادات دلخون ، مادری گم کرده دارند
اینجا چراغ آل طاها گشته خاموش
مادر گرفته چار فرزندش در آغوش
اینجا به دنبال علی زهرا دویده
از سینه ی مجروح او خون می چکیده
ایجا تن جان جهان در زیر خاک است
میعادگاه عاشقان سینه چاک است
اینجا میان کوچه زهرا خورده سیلی
رویش ز ظلم دشمنان گردیده نیلی