عبادات › مناجاتی
ای مهربان خدای پرده پوشم...
ای مهربان خدای پرده پوشم، از باده ی رحمانیت بنوشم
چون نامه ی خود بنگرم خموشم، امام کند عفو تو در خروشم
یَا دَائِمَ الفَضلِ عَلَی البَریَّه، اِغفِر لَنا فی هَذِه العَشِیَّه
حق نمک را من ادا نکردم، جز بر وفای تو جفا نکردم
بر توبه های خود وفا نکردم، شرمنده ام از تو حیا نکردم
یَا صاحب المواهب السنیه، اِغفِر لَنا فی هَذِه العَشِیَّه
شب های جمعه می کنی صدایم، تا لحظه ای بر درگهت بیایم
اما من آلوده در خطایم، بر درد بی درمان شدی دوایم
یا باسط الیدین بالعطیه، اِغفِر لَنا فی هَذِه العَشِیَّه
هر چند بدتر از خودم ندیدم، بس که بزرگی داده ای امیدم
بر مجلس اهل ولا رسیدم، دادی به آل فاطمه نویدم
صل علی الخیر الوری سجیه، اِغفِر لَنا فی هَذِه العَشِیَّه
اصلا نشد در وادی ولایت، حق تو را یارب کنم رعایت
هر چند کردی تو مرا هدایت، خالص نگشتم تا کنم صدایت
ارحم لنا یا عالم الخفیه، اِغفِر لَنا فی هَذِه العَشِیَّه
من که غلام خانه ی حسینم، دیوانه ام دیوانه ی حسینم
سینه زن غمخانه ی حسینم، دلداده ی
دردانه ی حسینم
حق همان شهیده ی زکیه، اِغفِر لَنا فی هَذِه العَشِیَّه
حتی ز زینب هم شکسته تر شد، آن قدر زد ناله تا شبش سحر شد
تا رو به رو با صورت پدر شد، لب های او بوسید و همسفر شد
زد ناله بنت المرتضی رقیه، اِغفِر لَنا فی هَذِه العَشِیَّه