عبادات › مناجاتی

باز کن در یا الهی آمدم

مناجات مثنوی
باز کن در یا الهی آمدم
با تمام روسیاهی آمدم
باز کن در خوب یا بد آمدم
سابقه دارم مجدد آمدم
من دگر آن عبد سابق نیستم
راست می گویم که عاشق نیستم
روزگاری با تو حالی داشتم
با نوافل اتصالی داشتم
لقمه ها از شبهه حتی دور بود
زندگی ها ساده ، روزی جور بود
وضع من تغییر کرده سیدی
معصیت تأثیر کرده سیدی
یا اله المذنبین
عفوت کجاست؟
هر چه از جودت روا داری بجاست
جز تو غفارالخطایا هست ، نیست
مستحق تر از من آیا هست ، نیست
کی گرفتار بلایت می شوم
کی سزاوار عطایت می شوم
مجرمم اقرار من را گوش کن
شعله ی خودخواهیم خاموش کن
با بهانه آمدم سوی کریم
یا رحیم اصبر علی العبد العظیم
هست بیماری روحم لاعلاج
من سراپا احتیاجم احتیاج
برگه ی عفو مرا یارب بده
توشه ی یک عمر را امشب بده
هر چه بر من می پسندی آن بده
مستکینم لقمه ای ایمان بده
سائلم من رحمت جانانه را
با علی در می زنم این خانه را
ذکر قلب مضطر من تا لحد
یا امین ا... فی ارضه مدد
شاعر
ناشناس
منبع
زمزمه های ولایت 62

اشعار مشابه