ابراهیم(ع) و پیرمرد هیزم کش

ابراهیم(ع) به سفره داری معروف است یکبار نشد که سفره پهن کند و مهمان سر سفره اش نباشد. پیرمردی هیزم کش را ابراهیم (ع) دعوت کرد سر سفره اش نشست دست برد غذا میل کند ابراهیم(ع) فرمود : یاد کن از خدا بگو بسم ا... الرحمن الرحیم خدایی که روزی دهنده است. پیرمرد گفت: کدام

خدا؟ من گبرم اعتقادی به خدا ندارم. ابراهیم(ع) فرمود: باید بگویی بسم ا... الرحمن الرحیم والّا با من هم غذا نشو. گفت:نه باهات هم غذا می شوم و نه غذاتو می خورم هیزم هایش را روی شانه اش گذاشت و رفت. از مصدر حق تعالی ندا رسید: ابراهیم 80 سال من دارم روز اش را می دهم چیزی از او نخواسته ام یک روز سر سفره تو نشست بیرونش کردی؟ به عزت و جلالم سوگند اگر نروی و ازدلش بیرون نیاوری و عذرخواهی نکنی از پیامبری خلعت می کنم. ابراهیم (ع) آمد و پیرمرد را پیدا کرد و فرمود: پیرمرد صبر کن. پیرمرد گفت: مگه نگفتی برو دارم می روم. ابراهیم فرمود: همانیکه گفتم اسمشو ببر نبردی همون منو دنبالت فرستاده . با یه پیام پیرمرد 80 ساله عوض شد به دین خدا نائل شد چقدر من و تو اومدیم برای ما بغل باز کرد من و تو رو آشنا با علی کرد با زهرا با حسن با حسین ولی من چه کردم با این چشما خیره خیره به نامحرم نگاه کردم.