عبادات › مناجاتی
اهل نجوا ز چه از دور زمان بی خبرید
اهل نجوا
ز چه از دور زمان بی خبرید
از غم و غربت ماه رمضان بی خبرید
روزه داران که در امساک دهان می کوشید
سبب از چیست ز امساک زبان بی خبرید
روزه را فلسفه و حکمت روحی باشد
قانع از روزه به جسمید و ز جان بی خبرید
تا کی از اشک شبانگاه یتیمان غافل
تا کی از درد و غم بیوه زنان بی خبرید
گاه افطار که سر سفره ی رنگارنگید
آری از سفره ی محتاج به نان بی خبرید
ای کسانیکه در آئینه ی خود پیر شدید
تا کی از سوز دل نسل جوان بی خبرید
قامت شیعه دو تا گشت نیامد دلبر
تا کی از سختی این بارگران بی خبرید
روزی آید که به میزان الهی آئیم
روز پاسخ به خدایی که از آن بی خبرید