عبادات › مناجاتی
بر درت ناله و اشک و آه آوردم
بر درت ناله و اشک و آه آوردم
در به رویم بگشا که پناه آوردم
تو گنه می بخشی من گناه آوردم
معصیت فزون و طاعتم شد قلیل
أنت ربّ الجلیل أنا عبد الذلیل
یا حی و یا قیوم یا جواد یا کریم
یا عزیز یا حکیم یا سبحان یا عظیم
یا حنان یا منان یا رحمان یا رحیم
بر درت بستم از رشته ی جان دخیل
أنت ربّ الجلیل أنا عبد الذلیل
سیدی سیدی آمدم آمدم
آمدم بگویم تو خوبی من بدم
با دست آلوده در زدم در زدم
هم تو نعم النصیر هم تو نعم الوکیل
أنت ربّ الجلیل أنا عبد الذلیل
ای شفای قلبم ای دوای دردم
گریه و ناله و اشک آه آوردم
از تو غافل گشتم راه خود گم کردم
ای به هر گمشده رهنما و دلیل
أنت ربّ الجلیل أنا عبد الذلیل
من ز تو دورم و تو با من هم آغوش
در عین غفلتم کردی فراموش
من عبد خطا کار تو رب خطا پوش
یا ستر القبیح یا اظهر الجمیل
أنت ربّ الجلیل أنا عبد الذلیل
ای خدا ای خدا ای خدا ای خدا
به رویم نیاور جرمم را ابدا
به خون گلوی سید الشهدا
که ز تیغ جفا تشنه لب شد قتیل
أنت ربّ الجلیل أنا عبد الذلیل
این روی سیاه و این دو چشم ترم
از بار معصیت خم شده کمرم
قبرم آماده و اجل دور سرم
می دهد هر مویم ندای الرحیل
أنت ربّ الجلیل أنا عبد الذلیل