عبادات › مناجاتی
تو بینای منی من از تو کورم
تو بینای منی من از تو کورم
تو نزدیک منی من از تو دورم
خطا دیدی عطا کردی هماره
که لطف و رحمتت کرده جسورم
دریغ از نورهای رفته از دست
امان از خانه ی تاریک گورم
تو گفتی توبه کن می بخشمت من
تو گفتی من کریمم، من غفورم
تمام هست و بودم رحمت توست
چو در بازار حشر افتد عبورم
مبادا جرم های بی شمارم
به سر ریزند همچون مار و مورم
تو دستم را بگیر از لطف و رحمت
که سر گردان میان نار و نورم
ببخشی یا نبخشی شرمسارم
بخوانی یا نخوانی در حضورم
تویی دارو، تویی درمان دردم
تویی جنت تویی حور و قُصورم
گرفتم پای تا سر چشم گردم
تو می دانی که بی نور تو کورم
منم «میثم» که با غمهای عالم
تویی شادی، تویی وجد و سُرورم