چهارده معصوم (ع) › حضرت فاطمه (س) › قبل از شهادت
ای شب تو پر از ستاره مادر
ای شب تو پر از ستاره مادر
دلت ز غصه پر شراره مادر
محرم راز تو به نیمه شبم
دختر غمپرور تو زینبم
نشسته ام گوشه ی جانمازت
گوش دهم به گریه و نیازت
با تن بیمار چه ها می کنی
باز به همسایه دعا می کنی
دیشب از این دار شفا خواستی
یا اجلت را ز خدا خواستی
دست تو زخمی و تنت مور مور
نان به چه رو طبخ کنی در تنور؟
چهره ی تو که بهترین گونه بود
یک طرفش زرد ، آن سو کبود
سرخی جامه که تو را بر تن است
لکه ی خون یا گل پیراهن است
حیف که تو غصه چنین خورده ای
در وسط کوچه زمین خورده ای
پارچه بستی به سر اطهرت
چوبه ی در خورده مگر بر سرت؟