چهارده معصوم (ع) › حضرت فاطمه (س) › شهادت
مادر بیا مادر بیا رنگی بر این خانه بزن
مادر بیا مادر بیا رنگی بر این خانه بزن
با دستهای خسته ات موی مرا شانه بزن
آئینه ی بخت مرا دشمن شکسته تا ابد
این خانه ی آتشزده دیگر نمی خواهد لگد
روزیکه ماندی پشت در از پا نشستم دلغمین
من دیده ام محسن به خاک مادر تو خوردی بر زمین
پرسیدم از بابا چرا مادر ز ما رو می گرفت
در راه رفتن گاهگاه دستش به پهلو می گرفت
بعد از تو بابایم علی دائم دو چشمانش تر است
یک گوشوار آورد و گفت این یادگار مادر است
با گریه گفتم ای پدر پس آن یکی دیگر کجاست
با گریه گفتا دخترم اندر میان کوچه هاست