چهارده معصوم (ع) › حضرت محمد (ص) › مبعث
خدای من چه شب است این که خوشتر از روزاست
خدای من چه شب است این که خوشتر از روز است
شب خجسته که عدل آفرین ستم سوز است
کمال بعثت پیغمبران پیروز است
شب طلوع
کدامین مه شب افروز است
که نبض زندگی خلق روزگار است او
بزرگوارتر از هر بزرگوار است او
اگر چه دیده هزاران پدیده بیت ا...
شبی به خوبی امشب ندیده بیت ا...
چه نغمه ای چه صدایی شنیده بیت ا...
که سوی حرا سر کشیده بیت ا...
که چون به شهر نهد روی تکسوار حرا
چه آورد خبر آن گوشه گیر غار حرا
بزرگ مرد چهل ساله با رخی چون ماه
ز ره رسیده ز راز پیمبری آگاه
دهند تهنیتش ز آنچه بگذرد در راه
به این ندا که محمد تویی رسول ا...
بشارتی که عمو زاده ی خدیجه دهد
امید بر دل آزاده ی خدیجه دهد
رسید چشمه ی آب حیات انسانها
اثر گذار صفاتش به ذات انسانها
کتاب اوست چراغ نجات انسانها
جوابگوی همه مشکلات انسانها
به دین او که سیاه و سفید یکسان است
ملاک فضل به تقوای هر مسلمان است
نفس کشیدن او نکحت خدایی داشت
برای خسته دلان مژده ی رهایی داشت
به درد مردم محروم آشنایی داشت
که در جهان عرب آنهمه فدایی داشت
خلوص و صبر و رضا را ز بس بکار گرفت
به نیم قرن جهان را در اختیار گرفت
خلیل نیست ولی بر خلیل ناز کند
به روی عالم، درهای علم باز کند
کلیم پیش رخش سجده ی نیاز کند
مسیح پشت سر مهدیش نماز کند
نظر ز آمدن انبیاء والا اوست
بزرگ معجزه ی نون والقلم با اوست
ز هر چه را که خداوند اکبر آورده
تو را ز مرتبه صد بار بهتر آورده
فروغ نور تو از نور خود بر آورده
خلاصه ای ز وجود تو کوثر آورده
چه کوثری که بود چشمه سار خوبیها
بقای نسل تو باشد ز دخترت زهرا
دلم شکست و شد اشکم ستاره ی شب من
چو نام اطهر زهرا شکفت بر لب من
به نام او که بود افتخار
مکتب من
به مهر او که بود روح دین و مذهب من
من از تو نور دل و سوز سینه می خواهم
برات(دوباره) کرببلا و مدینه می خواهم