چهارده معصوم (ع) › حضرت امام علی (ع) › فضائل
منم کعبه کاشانه کردگار
منم کعبه کاشانه کردگار
منم خانه خاصّ پروردگار
منم مرکز عشق و مستی نجف
منم برترین ملک هستی نجف
مرا ساخته دست پیغمبران
تر ساخته مردمی بی نشان
تر امر یزدان بپا داشته
مرا عشق جانان بپا داشته
گِلم زآب و خاک بهشت برین
گِل توست ز آب و خاک زمین
ترا گر ز خشت و زگِل ساختند
مر ابا سرشک و زدل ساختند
مرا پادشاهان غلام درند
ترا سائلان خادم درگهند
ترا پاسبان مردمان زمین
مرا پاسبان جبرئیل امین
چه فخری از این به که با صد نیاز
بسویم شود پنج نوبت نماز
ترا سجده گر خاکیان می کنند
به من سجده افلاکیان می کنند
بود زائرم بی نهایت به صف
ندارد چنین زائرانی نجف
ترا در طوافند گر حاجیان
مرا در طوافند پیغمبران
کنارم صفا ، حجر ، زمزم بود
کجا با تو این فیض اعظم بود
صفای تو از صاحب البیت ماست
ترا هر صفایی است از مرتضاست
منم مرکز نور روی زمین
منور کنم فرش و عرش برین
اگر نور میلاد حیدر نبود
چنین بارگاهت منور نبود
ک تیرخلاصی :بود ساحتم قبله گاه بهشت
بود جانب من نگاه بهشت
ن: بهشت ار ترا جستجو می کند
علی را میان تو بو می کند
تو بی مرتضی
خشت و خاک و گلی
ولی با علی قبله هر دلی
ترا آبرو داده مولای من
رهینی به مولای والای من
بود ساحتت زآن سبب منجلی
که گردیده ای زادگاه علی
بود فخرت از عشق پاک علی
که گردیده ای سینه چاک علی
بیا بعد از این ذکر حیدر کنیم
بیا با هم این نغمه را سر کنیم
علی جان تویی آبروی همه
علی جان تویی آرزوی همه