چهارده معصوم (ع) › حضرت محمد (ص) › رحلت
روزهای عجیب و جانسوزی است
روزهای عجیب و جانسوزی است
نفس از هُرم غصه می گیرد
مثل هر سال بر اب الزهرا
دل دیوانه روضه می گیرد
سخن امشب ز رحمت ا... است
سنگ خورده ترین پیمبر عشق
ناسروده ترین غزل آری
مطلع بی نظیر دفتر عشق
آخرین روز عمر پر بار
مصطفی آخرین سفیر خداست
حسنین و علی پریشانند
دل پریشان تر از همه زهراست
روی پیشانی رسول خدا
عرق احتضار بنشسته
بهر امت نماید استغفار
با دلی پر ز غصه و خسته
فارق الحال می شود احمد
چون نظر می کند به سوی علی
سر گذارد به شانه ی زهرا
گرم عشق است و گفتگوی علی
گفت از حجره ام همه بیرون
غیر زهرا و حیدر و حسنم
گریه سر داد با پریشانی
که بیا ای حسین بی کفنم
دست زهرا گرفت با گریه
در کف دست مرتضی بنهاد
ای علی سید الوصیینم
نرود فاطمه تو را از یاد
یاس یاسین ، امانتی خداست
این رخ چون گل و قد طوبی
جان تو جان فاطمه حیدر
این دو بازوی سالم زهرا
کاش روز سقیفه می بودی
چون در آتش جمال یاست سوخت
سینه ای را که بوسه می دادی
میخ ، آن را به چوبه ی در دوخت
دست خیبر گشای ، بسته به بند
دست زهرا شکسته در کوچه
کاش بودی که بنگری آقا
آن قیام نشسته در کوچه
تا که آرام ، جان دهد طاها
جبرئیل آمده برای کمک
وای فردا
میان شعله و خون
آید از پشت در صدای کمک