چهارده معصوم (ع) › حضرت محمد (ص) › رحلت
روح هستی در میان بستر است
روح هستی در میان بستر است
لحظه های آخر پیغمبر است
رو به قبله پای او در احتزار
می کشد از بهر مرگش انتظار
حیدر احساس غریبی می کند
فاطمه هم ناشکیبی می کند
یک طرف گریان حسن یکسو حسین
یک طرف آه و فغان زینبین
زیر لب گوید به آواز جلی
اشهد ان ولی ا... علی
گاه گوید ای گروه بی وفا
خوش کنید اجر رسالت را ادا
از شما چیزی نخواهم ای همه
جز مودت با عزیزم فاطمه
آخر او دار و ندار من بود
او گل باغ و بهار من بود
فاطمه هم خون و هم بوی من است
روح ما بین دو پهلوی من است
فاطمه عشق من و جان من است
فاطمه تفسیر قرآن من است
فاطمه یک هدیه از
رب جلی است
کوثر است و شیشه ی عمر علی است
این وصیت از من و چشم ترم
بعد من جان شما و دخترم
بعد من اکرام و تکریمش کنید
نی ز حقش نیز تحریمش کنید
هان مبادا اینکه آزارش کنید
در غم غربت گرفتارش کنید