چهارده معصوم (ع) › حضرت امام صادق(ع) › فضائل
سلام خلق و خداوند بی همتا
سلام خلق و خداوند
بی همتا
به پیشگاه تو ای پیشوای مذهب ما
تویی که از نفست گشته دین حق احیا
بنای علم تو چون کوه مانده پا برجا
اگر قیام حسینی قیام اکبر بود
قیام علمی تو خود قیام دیگر بود
مدینه بود و شب تیره بود و شهر خموش
تو در نماز و مناجات و سوز و شور و خروش
به دیده اشک و به لب ناله و به نغمه سروش
صدای یاربت آهسته می رسید بگوش
که ریخت خصم حق از بام خانه ات به سرت
نکرد شرم ز جد و ز مادر و پدرت
چو ره ز بام در آن بیت کبریا بردند
سر برهنه در آن نیمه شب ترا بردند
چه بود جرم تو آخر ترا چرا بردند؟
دو دست بسته به همراه خود کجا بردند
به جرم آنکه سخن در مسیر حق گفتی
به پای خود به سوی قتلگاه خود رفتی