چهارده معصوم (ع) › حضرت امام کاظم(ع) › شهادت
با خشتهای سنگی و ...
با خشتهای سنگی و با میله های خویش
زندان به حال و روز دلم گریه می کند
خون می چکد ز حلقه و می سوزد از تبم
زنجیر هم ز سوز دلم گریه می کند
چشمم به میله های قفس خو گرفته است
کی می شود که خنده به روی رضا زنم
کو دخترم که باز بخنند برابرم
کو قوتی که شانه به موی رضا زنم
ای بی حیا ترین که مرا زجر می دهی
در زیر تازیانه چنین ناروا مگو
خواهی بزن دوباره مرا یا بکش ولی
اما بیا به مادر من ناسزا مگو