چهارده معصوم (ع) › حضرت امام رضا(ع) › فضائل
خاک زوار تو از عطر جنان خوبتر است
خاک زوار تو از عطر جنان خوبتر است
گرد جاروب کشت سرمه اهل نظر است
سنگ از سلسله کوه و شتر از مسلخ
ملک از عرش به سوی حرمت رهسپر است
کفشدار تو کند ناز به دربان بهشت
خادمت از ملک و صحن تو از عرش، سر است
یک طواف حرمت به ز هزاران حج است
این حدیثی است که متن و سندش معتبر است
آفتاب حرمت ظل عنایات خداست
زائرت زائر ذات احد دادگر است
روز محشر که سیاهی همه جا را گیرد
روی زوار تو از مهر، فروزنده تر است
ظرف لطف و کرمت، وسعت ملک و ملکوت
عبد فرمانبرِ کوی تو قضا و قدر است
فخر بر کعبه برد، ناز به حجاج کند
هر که را شغل گدایی درت پشت در است
همه جا گشتم و
دیدم خبری نیست که نیست
سر کوی تو به هر گام، هزارن خبر است
فاش گویم ز خدا تا به خدا کرده عروج
هر که با قافله کوی شما هم سفر است
بر روی گنبد زرین تو هر صبح و غروب
نقطه نقطه اثر بوسه شمس و قمر است
به خراسان تو سوگند خراسان تو خود
کاظمین و نجف و کرب و بلای دگر است
ملک ایران صدف و گوهر آن تربت توست
قلب شیعه حرمِ بضعه پیغامبر است
چشم آهوی تو را چشمه حیوان گفتند
سنگ صحرای تو دُر، ریگ روانش گهر است
همچو خورشید که بر اهل زمین بخشد نور
صحن تو در نظر اهل سما جلوه گر است
دور خدام تو گردند هزاران فردوس
صد چو رضوان به گدایی درت مفتخر است
جنت از مهر محبان تو یک شاخه گل
دوزخ از بغض غلامان درت یک شرر است
همه دیدند که یک گردش چشمت از خصم
نقش شیری که به پرده است عیان، پرده در است
با ولای توام از آتش دوزخ چه هراس؟
که تولای تو بر آتش دوزخ سپر است
قامت کوه، گر از غصه شود خم چه عجب؟
زیر بار غم تو، چرخ، شکسته کمر است
خنده بر لعل لبت بود و نمی دانستند
نوش تو اشک بصر، قوت تو خون جگر است
دوزخ از یک نگهش روضه رضوان گردد
چشم هر شیعه که با یاد تو از گریه تر است
نه فقط گشت جواد تو ز داغ تو یتیم
شیعه را در غم تو خاک یتیمی به سر است
در عزای تو به هر صبح و مسا مهدی را
شرر
ناله و خون دل و اشک بصر است