چهارده معصوم (ع) › حضرت امام مهدی (ع) › انتظار
عزای اشرف اولاد آدم است بیا
عزای اشرف اولاد آدم است، بیا
عزیز فاطمه! ماه محرّم است بیا
هلال ماه عزا می دهد ندا به فلک
که ماه گریه و اندوه و ماتم است بیا
پریده رنگ ز رخسار مادرت زهرا
قد رسول خدا در جنان، خم است بیا
لوای سرخ حسینی ندا دهد همه دم
که غیر تو چه کسی، صاحب دم است بیا
اگر شوند سماوات، چشمه چشمه ی اشک
به یاد قطره ی خون خدا کم است بیا
به زخم های تن پاره پاره ی شهدا
خدا گواست، که تیغ تو مرهم است بیا
هنوز غرقه به خون، ماه روی عباس است
هنوز نقش زمین، دست و پرچم است بیا
بیا که پر شده از ذکر «یا حسین» جهان
بیا که ولوله در خلق عالم است بیا
هر آن دلی که به یاد حسین می سوزد
در آن شراره ای از شعر «میثم» است بیا