چهارده معصوم (ع) › حضرت امام مهدی (ع) › انتظار
صدات، بُرد دلم را به آسمان مهدی
صدات، بُرد دلم را به آسمان مهدی
خوش است از تو شنیدن دعا بخوان مهدی
فدای حنجره ی خسته ات شوم مولا
بخوان که با تو بخوانند، حاجیان مهدی
کدام خیمه، به دور تو، حاجیان جمع اند؟
کجا، دو دست گشودی بر آسمان مهدی
خوشا به حال دل اهل خیمه ای که تو را
چو جان خویش گرفتند، در میان مهدی
رسد ز حنجره ی سنگ های مکه به عرش
صدای ناله ی «یا صاحب الزمان» مهدی
بیا که اشک بریزیم با تو در عرفات
به یاد جدّ غریبت، ز دیدگان مهدی
تو ساکن عرفاتی و جدّ مظلومت
ز مکه سوی بیابان بوَد روان مهدی
نگاه ما همه مانده، به اشک دید? تو
نگاه توست به دنبال کاروان مهدی
هنوز، پرچم سرخ حسین می خواند
سرود «سیدی الغوث الامان» مهدی
هنوز نغمه ی قرآن رسد ز نیزه به گوش
هنوز زخم حسین است، خونْ فشان مهدی
ز لطف و رحمت و آقایی تو کم نشود
دهی به «میثم»اگر
روی خود نشان مهدی