چهارده معصوم (ع) › حضرت امام مهدی (ع) › انتظار
بیا که دیده حرام است بی تو دیدارش
بیا که دیده حرام است بی تو دیدارش
بیا که دل شده خون در فراق دلدارش
بیا که دین چو علی مانده استخوان به گلو
بیا که رفته حقیقت به دیده گان، خارش
علی که زادگهش بوده دامن کعبه
هنوز می رسد از این جماعت، آزارش
به غربت حرم و خانه ی خدا بنگر
که نام قاتل زهراست نقش دیوارش
حرم غریب و تو مظلوم، شیعه ات تنها
سرشک توست که ریزد ز چشم خونبارش
هنوز کعبه سیه پوش مادرت زهراست
هنوز اشک حرم می چکد به رخسارش
بیا و داد علی را از آن خطیب بگیر
که بغض آل علی می دمد ز گفتارش
حرم گریست در آن شب که جدّ مظلومت
ز مکه رفت برون با تمام انصارش
بیا که بیت به دور سرت طواف آرد
بیا که کعبه شود با تو، تازه دیدارش
ز مهر آل علی دل نمی کَند «میثم»
اگر بُرند زبان و کِشند بر دارش