خاندان عصمت (ع) › حضرت زینب(س)
در دل دُردی کشم حال و هوای زینب است
در دل دُردی کشم حال و هوای زینب است
مذهب من دین و ایمانم ولای زینب است
تربت کرببلا دارالشفای دردهاست
هر وجب خاکش عجین با گریه های زینب است
زاهدا با ما چه می گویی ز فردوس برین
جنت و فردوس ما صحن و سرای زینب است
قبله ی اهل سماء در سجده سیمای علی است
سبحه ی حور و ملک از خاک پای زینب است
این ندا آمد به ابراهیم در ذبح عظیم
ای خلیل ما همه عالم فدای زینب است
از سئوال قبر و روز رستخیزم ترس نیست
چون وجودم ذره ذره مبتلای زینب است
هیچ اندوهی ندارم از عبور از صراط
در کفم چون چادر لطف و عطای زینب است
عالم و آدم همه مرهون یک لطف حسین
خود حسین بن علی مست دعای زینب است