خاندان عصمت (ع) › حضرت زینب(س)
هر دو عالم واله و مجنون نام زینب است
هر دو عالم واله و مجنون
نام زینب است
چشم گردون مات و مبهوت مرام زینب است
صد سلیمان با سپاه و عرش اعلی و زمین
دستبوس و چاکر و عبد و غلام زینب است
بعد عاشورا اگر یادی شود از کربلا
بی شک این مدیون اعجاز کلام زینب است
عشق و سوزی کز حسین بن علی در سینه هاست
این عنایت ریشه در اشک مدام زینب است
گریه و مداحی و سینه زدن برا هل بیت
جملگی لبیک گفتن بر پیام زینب است
کربلا کز عشق سرشار و پر از شور و نواست
این حریم دلنشین بیت الحرام زینب است
اینکه گویند کربلا از زینب کبری بگیر
این حکایت ناشی از اوج مقام زینب است
بر عزادار حسین بن علی گو این سخن
محفل اشک و عزا دارالسلام زینب است
طوطی طبعم که مدحش را چنین آرد به لب
او در این دنیا اسیر صید و دام زینب است