خاندان عصمت (ع) › حضرت زینب(س)
من شام غریبان دارم ...
من شام غریبان دارم ، می بارم ، اشک از دو دیده
یک باغ گل معصومم ، مظلومم ، در خون تپیده
وای از غریبی یا حسین وای از جدایی
از خیمه بیایم بیرون ، در هامون ، تنها بنالم
گمگشته به دشت و صحرا ، یا زهرا ، دو نو نهالم
وای از غریبی یا حسین وای از جدایی
امشب به کنار مقتل ، رسیدم ، زهرا را دیدم
هم حلق حسین خود را ، هم دست ، او را بوسیدم
وای از غریبی یا حسین وای از جدایی
قاتل زده تازیانه ، بر شانه ، بر پیکر من
مانده نفس سکینه ، در سینه ، از ترس دشمن
وای
از غریبی یا حسین وای از جدایی
گریم ز فراغ اکبر ، یا اصغر ، یا عون و جعفر
در علقمه مانده یاسم ، عباسم ، بی دست و بی سر
وای از غریبی یا حسین وای از جدایی
تاریکی و اشک دیده ، شد یار و غمخوارم امشب
گردیده چراغ خیمه ، رخسار ، بیمارم امشب
وای از غریبی یا حسین وای از جدایی
در مقتل خون یا زهرا ، در صحرا ، همدردم امشب
بر گرد حرم چون عباس ، می گریم ، می گردم امشب
وای از غریبی یا حسین وای از جدایی