خاندان عصمت (ع) › حضرت زینب(س)
من همان زینبم که از بلندی تل به اشک و آه
ام المصائب واااای(3) ام المصائب
من همان زینبم که از بلندی تل به اشک و آه
نظاره کردم حسین را بین گودی قتلگاه
من همان زینبم که از کرببلا تا وادی شام
طعنه ز کینه شنیده ام خورده ام سنگ ز روی بام
زینبم بنت حیدرم ضیاء چشمان کوثرم
سرور و سالار عالمم ولی حسین شد سرورم
همه عالم بدست من هست تشیع ز هست من
مست می من شده جهان خود می گشته مست من