خاندان عصمت (ع) › حضرت زینب(س)
الا ای گل که پرپر زیر خاکی
الا ای گل که پرپر زیر خاکی
به زیر خاک و چون دل چاک چاکی
نمی گویم ز خاکت سر بر آری
که می دانم برادر سر نداری
ولی گویم نظر کن زینبت را
نگه کن خواهر جان بر لبت را
عزیز من امید من برادر
نگار من شهید من برادر
نمی شد باور قلب حزینم
که روزی
سنگ قبرت را ببینم
پس از تو ای عزیز پرپر من
خدا داند چه آمد بر سر من
پس از تو لحظه ای شادی ندیدم
پس از تو رنگ آزادی ندیدم
پس از تو روزم از شب تیره تر شد
دمادم مرگ پیشم جلوه گر شد
پس از تو حرمتم بشکست دشمن
پس از تو دستهایم بست دشمن
پس از تو رفت مردی از میانه
پس از تو خورد زینب تازیانه
پس از تو کوفیان بیداد کردند
مرا با سنگ استمداد کردند
پس از تو بر دلم آذر کشیدند
پس از تو از سرم معجر کشیدند
پس از تو بر در دروازه ی شام
مرا دادند اهل شام دشنام
پس از تو مجلس بیگانه رفتم
پس از تو گوشه ی ویرانه رفتم