خاندان عصمت (ع) › حضرت زینب(س)
عمه ی من فهیمه و عالمه است
عمه ی من فهیمه و عالمه است
عمه ی من آیینه ی فاطمه است
عمه ی من نائبه الحیدر است
سیده النساء پس از مادر است
عمه ی من بحر معانی بود
عمه ی من حسین ثانی بود
عمه ی من زینت ام و اب است
عصمت حق دخت علی زینب است
عمه ی من سفیر خون خداست
همدم هجده سر از تن جداست
عمه ی من بانوی بیت الولاست
عمه ی من شیر زن کربلاست
عمه ی من مادر صبر و رضاست
گاهِ تکلم علی مرتضی است
عمه ی من باغ گل دردهاست
شیر زنی اسیر نامردهاست
عمه ی من در دل گودال خون
کرد رخ از خون خدا لاله گون
گفت خدایا تو ز آل رسول
این گل پرپر شده را کن قبول
ناله ی او خون به دل
سنگ کرد
روی خود از خون خدا رنگ کرد
اوست همه بود و نبود حسین
در دل خون یاس کبود حسین
عمه ی من باغ گل دردهاست
شیر زنی اسیر نامردهاست
عمه ی من اوست که در قافله
نشسته آورده بجا نافله
عمه ی من داغ روی داغ دید
خون عوض آب در این باغ دید
عمه ی من بر سر بازارها
دیده ز اهل ستم آزارها
عمه ی من زخم زبانها شنید
صوت حق از نوک سنان ها شنید
پیش روی محمل او صف زدند
دور گل پرپر او کف زدند
عمه ی من کعبه ی حج دل است
مُحرم میقات چهل منزل است
صفای با صفای او کربلاست
مروه ی او کنار طشت طلاست
حیف که دشمن به جبین ننگ زد
بر بدن عمه ی من سنگ زد
حیف که ناموس خدا را زدند
عمه ی مظلومه ی ما را زدند
عمه ی من اسوه ی ایوب بود
شاهد قرآن و لب و چوب بود
عمه ی من گوهر یکدانه بود
حیف که در گوشه ی ویرانه بود
اشک به رخ ذکر به لب داشته
دفن سه ساله دل شب داشته
عمه ی من گر چه ستمها کشید
کوه غم و درد و الم ها کشید
نیست نهان از نظر هیچکس
شهادتش داغ حسین است و بس