خاندان عصمت (ع) › حضرت زینب(س)
دو طشتی را که زینب دیده تر دید
دو طشتی را که زینب دیده تر دید
ندیده کس ولی او در صفر دید
یکی را نیمه شب از زهر کینه
به سوز دل پر از لخت جگر دید
به چشم اشکبار آن داغدیده
سری ببریده در طشت دگر دید
به گِرد آن یکی پور علی را
چنان پروانه ای بی بال و پر دید
به پیش دیده ی طفل سه
ساله
سر خون خدا در طشت زر دید
همین زینب به طفلی مادرش را
شکسته پهلو از دیوار و در دید
همین زینب ز تیغ ابن ملجم
سر پاک پدر شقّ القمر دید
همین زینب تن آب آورش را
چو ماهی در یم خون غوطه ور دید
همین زینب به زیر سمّ اسبان
تن قاسم به صد خون جگر دید
همین زینب بسان لاله پرپر
بخون آغشته جسم دو پسر دید
همین زینب علی اکبرش را
شکسته سر بدامان پدر دید
همین زینب دریده حلق اصغر
ز تیر دشمن بیداد گر دید
همین زینب سر فرزند زهرا
به روی نیزه با خود همسفر دید