خاندان عصمت (ع) › حضرت رقیه(س)
سه ساله ی تو از عمر خودش حسابی سیره
سه ساله ی تو از عمر خودش حسابی سیره
از این غروبای این خرابه دلم می گیره
ببین که پیره(2)
این آرزومه یه لحظه تو رو بغل بگیرم
یا جون می گیرم ز شهد لبات یا که می میرم
به غم اسیرم(2)
بیا و ببین دلشکسته ام، یه گوشه ای تنها نشستم
غیر تو که دیدن نداره، چشامو رو این دنیا بستم
اگر چه من کبوترم، ببین دیگه نمی پرم، شکسته شد بال و پرم، ای بابا
بیا دمای آخرم، ببین چی اومده سرم، اسمتو بر لب می برم، ای بابا
ثار ا... (4)
به من می گه عمه رفتی سفر پس بر می گردی
همش میگه تو دوستم داری و ترکم نکردی
تو بر می گردی(4)
بیا که بریم مدینه با هم دوباره بابا
برام بخری لباس نو و گوشواره بابا
دوباره بابا(4)
بیا که بگم بابا دارم، سرمو رو پاهات می ذارم
دلم می خواد بازم علی رو، بیاری بشینی کنارم
شب غمم سحر می شه، مونس من پدر می شه، با چشمایی که تر می شه، واویلا
خدا رو شکر جون به لبم، زحمت عمه زینبم، ببین که در تاب و تبم، واویلا
ثار ا... (4)
یتیم تو شب رو خاک خرابه سر می ذاره
ولی بخدا ز درد پاهاش تا صبح بیداره
که خواب نداره(2)
چشام سو نداره خارا رو از پاهام در آرم
برا همینه یه گوشه نشین بیقرارم
چادر ندارم (2)
باشه با همین غم می سازم، منم و همین رمز و رازم
با تموم دردی که دارم، ترک نشده بابا نمازم
بیا به من سری بزن، بجای چند تا پیرهن، برام بیار دیگه کفن، ای بابا
تو این شهر خراب شده، دختر تو بی تاب شده، یه شمعیه که آب شده، ای بابا
ثار ا... (4)